In de zomer van 2008 rijdt de tourkaravaan door het noorden van Italië, meer bepaald, Piemonte. Vanuit de helikopter worden ons schitterende beelden gebracht van gigantische met sneeuw bedekte bergtoppen, groene valleien en pittoreske dorpjes. Een paar gesprekken en de beslissing was gevallen, we gaan tijdens de zomer 2009 naar Piemonte. De jongste dochter ziet dit onmiddellijk zitten, Italië, pasta, zon, bergen maar vooral de Italiaanse keuken. Een mooie voorbereiding voor haar droom, een bed & breakfast ergens in het land van de Romeinen.
Maar, op een dag in november vinden we een half doorschijnende envelop in onze brievenbus. Op dat moment wisten we niet dat de inhoud onze plannen zouden wijzigen. Bij het openen komt een schitterende zelfgemaakte uitnodiging te voorschijn. Amai wat een werk om dit allemaal zelf te creëren. Collega Didier en zijn vriendin Nathalie laten weten dat ze huwen in Bretagne en dit op onze Vlaamse feestdag, 11 juli 2009. De uitnodiging bevatte alle informatie, van een uitgebreide beschrijving over de locatie tot en met het adres van een bed en breakfast in de buurt.
We besluiten om onze vakantiebestemming te wijzigen; het wordt terug Bretagne, maar na het noorden in 2005 en het westen in 2007 wordt het ditmaal het zuiden van Bretagne. We horen reeds het ruisen van de zee, het krijsen van de meeuwen, het roepen van de vissersvrouwen op de markt. We ruiken reeds de zilte met jodium verrijkte zeelucht. De smaak van oesters, de vers aangevoerde vis en de heerlijke charcuterie stellen onze speekselklieren in werking.
Na een beetje surfen (is wel een eufemisme) valt onze keuze op een huisje in het centrum van Vannes. We mogen zelfs  de vrijdag aankomen.
Om half negen is het zover. We vertrekken op vakantie. Het huis is opgeruimd, de wagen is volgestouwd, kortom, we zijn er klaar voor. Bretagne, Here we come.
We rijden via Rijsel (amai, wat een moeilijke doortocht), Arras, Doullens, Amiens, Pont De Normandie, Caen, Avranches, Rennes, Ploermel naar Vannes. De reis verloopt voorspoedig, alleen in Caen en Rennes hebben we een beetje vertraging.
Dankzij de hulp van onze – nieuwe - GPS vinden we probleemloos, ondanks een paar wegeniswerken, het huisje terug in het centrum van de stad. De realiteit overtreft onze gestelde verwachtingen. Een zeer ruim huisje, met mooi ingerichte kamers met alles erop en eraan. Voor de eigenaar hebben we een klein cadeautje meegebracht. We weten dat onze Belgische chocolade overal ter wereld enorm geapprecieerd wordt en een kleine attentie doet wonderen.
De wagen wordt vlug geledigd. Onze twee dochters zullen alles zeer mooi opruimen terwijl wij, de ouderlingen, de nodige boodschappen doen. In de plaatselijke supermarkt wordt een ganse winkelkar gevuld met broodnodige producten. In ons vakantiehuisje hebben de twee dochters, inderdaad alles zeer mooi opgeruimd. Alles staat mooi op zijn plaats en de bedden zijn netjes opgemaakt.
De wagen wordt voor de tweede maal geledigd. Alle aangekochte producten worden in de daarvoor voorziene plaats weggeborgen. Het avondeten wordt bereid en een aperitief wordt klaargemaakt. Zo hebben we allen onze taak.
Na een overheerlijke maaltijd worden de slaapplaatsen opgezocht. Morgen is het terug vroeg dag.
We weten dat op zaterdag voormiddag een markt is. Een reden te meer om eens naar het centrum van Vannes te trekken. Na 10 min wandelen bereiken we het oude stadsdeel. We slenteren rustig tussen alle marktkraampjes door en bewonderen ondertussen de oude huisjes. De markt is zeer sfeervol en in gedeeld volgens de producten.
Tegen de middag zijn we terug thuis. De kinderen hebben zich ondertussen mooi opgemaakt voor het huwelijk straks. Vlug een maaltijd en dan ook tijd om ons om te klaar te maken voor het huwelijk van Nathalie en Didier.
Na een klein uurtje rijden komen we aan in het kasteel van Loyat. We worden verwelkomd door een lieftallige collega die als ceremoniemeester dienst doet. Marieke, je doet dit goed.
Het is eventjes wachten op de trouwers. Om half vier is het zover. We worden gevraagd om plaats te nemen in de tuin. De plaats waar de ceremonie zal doorgaan is zeer mooi versierd. Het decor is rechtstreeks uit een sprookje geplukt, gewoonweg fabuleus. Mooie blauwe hortensia’s sluiten de rechterzijde af. Een haag met aan de voorzijde een bloemenperk vormt de linkerzijde. Achter de ceremonietafel vormen zonnebloemen een mooie haag. Gewoonweg, een perfecte kathedraal voor het aanwezige internationaal gezelschap. De bruid en de bruidegom worden via een rozentapijt binnengeleid onder de tonen van U2, het is niet alleen een beautiful day, maar bovenal a beautiful moment. Zelfs de vogeltjes houden hun welkomstserenade.
Het is van meet af aan duidelijk dat Engels en Frans de voertalen zullen worden. Het wordt een schitterende ceremonie, doorspekt met leuke anekdotes en prachtige teksten. Wat wil je, als twee linguïsten elkaar het ja woord zullen geven. Dan kunnen noch Molière noch Shakespeare ontbreken. Kortom een echt sprookjeshuwelijk. Proficiat Nathalie en Didier.
Na de ceremonie is er tijd voor een verfrissing. We nemen een kopje koffie en een frisdrankje. We bezichtigen de tuin, wandelen in het bos en dit terwijl het pas gehuwde koppel op de gevoelige plaat wordt vastgelegd voor het nageslacht. Daarna volgt de receptie met plaatselijke en internationale producten. Gamba’s op zijn Amerikaans, oesters uit de golf van Bretagne, tempura van garnalen, chorizo, roggebrood met gedroogde ham en een terrine van rundvlees. Dit alles kon worden doorgespoeld met cider, rosé, een alsacers pinot gris en een rode wijn van de heilige Joseph. Mmm, allemaal op en top lekkere producten.
Na de receptie met aperitiefhapjes mogen we onze voeten onder tafel schuiven. De ridderzaal van het kasteel is the place to be. Mooi gedecoreerde tafels met prachtige met een glazen vlinder versierde bloemstukken staan te wachten op de genodigden. Ieder kan zijn plaats terugvinden door een gepersonaliseerde Bretoense kop. Het buffet bestaat uit een buffet van Bretoense pannenkoeken, gemarineerde Sint Jacobsnoten, Rosbief met gratin dauphinois, filet van rode poon, parmentier van gekonfijte eend aangevuld met een assortiment van kazen en een saladebar.
De bruid heeft de mond vol van de het dessert. Ze spreekt vol lof over de terrine van zwarte chocolademousse. Ook de terrine van rode vruchten, terrine met tartaar van exotische vruchten en limoen, een selectie van de plaatselijke patisserie, mini crème brûlée en vers fruit wordt door alle genodigden gesmaakt. Kortom, het was af. Na een kopje koffie wordt het tijd om de beentjes te strekken op de dansvloer. Na een paar danspasje is het voor ons tijd om te vertrekken, want het is nog een klein uurtje rijden naar ons vakantieverblijf. Maar amaai, dit was een schitterende dag met een schitterend sprookjes huwelijk. Nogmaals, een dikke proficiat aan Nathalie en Didier, het gaat jullie goed!
Na een korte nachtrust breng ik terug te voet een bezoek aan de bakker. Wat is een vers Frans stokbrood toch lekker als ontbijt. Ik verras de dochters elk met een chocoladekoek en voor ons heb ik een extra croissant mee. Het is tenslotte zondag.
Vandaag staat een korte autorit op het programma. We verlaten Vannes en rijden langs Arradon, waar we de wagen van de nodige brandstof voorzien, naar Port Blanc, Larmor Baden, Auray om zo aan te komen in Locmariaquer. Regelmatig stoppen we om eens te wandelen langs de kust. Op de terugweg brengen we een bezoek aan de tumulus van Locmariaquer. We zijn tenslotte in het land van Obelix, tumuli, menhirs en dolmen zijn een niet te negeren onderdeel van het Bretoense erfgoed.
We trakteren onszelf op een lekker taartje met een koffie in een patisserie in het idyllische plaatsje La Trinité sur mer en bewonderen daarna de zeilboten – groot en klein – in de haven…
Terwijl Marlies en ik verder genieten van de zee en de boten doen Myriam en Iris aan “lèche vitrine”… Ze bezoeken een winkeltje van de conserverie belle-illoise en brengen een verrassing in de vorm van lekker broodbeleg voor ons mee.
Voor het avondeten rijden we terug naar Vannes. We verfrissen ons eventjes in ons huisje en wandelen daarna naar het stadscentrum. In “L’Atlantique” laten we ons vergasten op lekkere Bretoense mosselen met een glaasje wijn. De dochters wandelen daarna naar het vakantiehuis maar wij kuieren we nog eens door de stad. Een deel van de stad wordt immers ingenomen door figuranten uit het verleden. Op verschillende plaatsen in de oude binnenstad worden belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis van Vannes en Bretagne voorgesteld aan het publiek. Het is leuk vertoeven in de stad, zeker met al die gekostumeerde persoonlijkheden die er net als wij rondkuieren.
Vandaag brengen we een bezoek aan de andere kust van de golf van Morbihan. We vertrekken vanuit ons vakantieverblijf naar Port-Navalo. Daar maken we een kleine wandeling door de haven en langs de kade. Pointe du petit Mont is onze volgende halte. In de schaduw van een lork met een onbegrensd zeezicht picknicken we. Zo’n maaltijd is altijd overheerlijk zeker met het lekkere brood beleg dat Myriam en Iris de dag voordien insloegen.
Na de picknick wandelen we volledig rond de Petit Mont en doorkruisen we zelfs nog het schiereiland om een blik te werpen op de aanwezige tumulus.
We rijden nog een paar rondjes langs de kust om dan uiteindelijk op de een plage in Saint Gildas de Rhuys een beetje te zonnen. Zonnebaden en daarbij het noodzakelijk stilliggen is niet direct de favoriete bezigheid van Marlies en Rudy. Daarom controleren ze eens de temperatuur van het zeewater. Blijkbaar valt dit nog mee, na een vijftal minuutjes zijn ze al begonnen met te zwemmen. Het water is gewoonweg zalig om in te zwemmen. Na een kwartiertje komen ze het water uit om zich in de zon te laten drogen. Hierdoor krijgen ze natuurlijk een mooi kleurtje. Al valt dit bij Rudy toch wel iets roder uit dan verhoopt. Dit wordt straks smeren.
Na een uurtje is iedereen en alles mooi droog en besluiten we om terug huiswaarts te keren. Onderweg stoppen we nog om een beetje koolhydraten aan te kopen voor het avondeten.
Bij thuiskomst wordt de wagen terug netjes geledigd, een aperitiefke gedronken en daarna het avondmaal. We besluiten om vroeg te gaan slapen.
Nationale feestdag in Frankrijk. In Vannes betekent dit een hoogdag voor hun historische feesten. Dit staat op het programma voor de namiddag.
Eerst informeren we naar de veerdiensten voor Belle-îlle en de eilanden Îlle-aux-Moines en Îlle-d-Arz in de golf van Morbihan. Na de nodige info te hebben verkregen, vertrekken we naar Montssarac. Dit is een klein schiereiland in de golf van Morbihan. We wandelen volledig rond het eiland en nemen natuurlijk de nodige tijd om foto’s te nemen en van de uitzichten te genieten.
We rijden terug naar huis voor een vlugge maaltijd en wandelen richting het oude stadscentrum. Aan de haven kunnen we onmiddellijk een eerste maal de prachtige stoet bekijken. Wanneer de laatste figuranten gepasseerd zijn volgen we de stoet richting centrum. Plots wordt Iris in de netten gestrikt door een middeleeuws monster. Dat was wel even schrikken!
Natuurlijk zijn alle winkels open, ook voor hen is het een hoogdag, zeker wat het aantal bezoekers betreft. De meiden kunnen natuurlijk niet achterblijven en laten zich eveneens verleiden aan kleedjes, topjes, rokjes enz…
Na de aankopen komt de stoet nogmaals voorbij. 4 periodes uit de geschiedenis van Vannes worden in beeld gebracht. De eerste periode handelt over het jaar 578. De Koning Breton Warog komt aan in Vannes, bouwt een verdedigingsgordel rond de stad en breidt zijn grondgebied verder uit. Het veroverde land draagt zijn naam “Le Bro Waroch” of ook wel “Bro Erec”.
De tweede periode handelt over het jaar 1387. Dit is het geboortejaar van Jean de V^de. Hij wordt de latere graaf van Bretagne van 1399 tot 1434. Hij is in de geschiedenisboeken beter gekend als Jean Le Sage. De graaf wordt erkend als de één van de grootste graven van Bretagne. Gedurende zijn regeerperiode bloeit de handel in Bretagne op en maakt de streek zeer welvarend.
In het jaar 1697 stemt Lodewijk de 14^de toe om de stenen van het paleis van Vannes (l’Hermine) te gebruiken om de kademuren van de stad te versterken. Het Franse rijk was zeer arm door de vele oorlogen en de verspilzucht van de adel. De kademuren in de stad moesten dringend worden hersteld, maar er was geen geld om nieuwe stenen aan te kopen. Het paleis stond op instorten en zo was de beslissing vlug genomen.
In 1801 arriveert de eerste prefect in Vannes. Napoleon benoemt zijn rechterhand in de oorlogen tegen Italië en Egypte, Generaal Julien tot prefect in Vannes. Hierdoor wordt Vannes opnieuw bevestigd als zijnde de hoofdstad van het departement Morbihan.
De stoet bestaat uit meer dan 1000 figuranten die deze 4 episodes uit de geschiedenis van Vannes uitbeelden. Ook ons Belgenland is vertegenwoordigd door de Merchtemse steltenlopers. Amai loop eens zo hoog…
Na de stoet kuieren we door de stad en versterken we ook nog de inwendige mens. Na de maaltijd nemen we plaats op de helling van le jardin de la Garenne. Dit bevindt zich recht tegenover de Jardins des Remparts. Hier wordt om 23u30 een spektakel gebracht met ondermeer vuurwerk. Dit is ook de plaats waar de laatste stoet zal halt houden. We moeten natuurlijk geduldig wachten. Er stroomt meer en meer volk toe en je zou wel op de koppen kunnen lopen. Hoe moet die stoet hier passeren maar dan is het zo ver en de mensen schuiven uiteen. De figuranten en de praalwagens schitteren in het avondlicht. We blijken precies op de ideale plaats te zitten voor het vuurwerk. Alle deelnemers van de stoet worden nog eens speciaal bedankt. Daarna volgt een adembenemend vuurwerk dat bijna een uur duurt. Tegen half één komen we moe maar voldaan aan in ons vakantiehuisje en dromen van de geschiedenis van Vannes.
Na een korte nachtrust zijn we weer paraat om een nieuwe dag aan te vatten en verder te gaan met onze verkenning van de Bretoense kust.
We rijden naar het zuidelijkste punt van de kust. Nog iets verder en we zitten in Saint Nazaire alwaar de Loire in de Atlantische oceaan stroomt. We stoppen een eerste maal aan la Pointe de Penchâteau. Van hieruit zien we de op Belgische kust lijkende monding van de rivier. Al die appartementsgebouwen. Wat een gedrocht vergeleken met de plages en de rotsformaties die we tot op heden hebben gezien. We kijken vlug de ander kant op. De rit brengt ons van le Pointe naar Cramphore. Hier is de langs de kust een mooie wandelweg aangelegd. De weg zelf is eenrichtingsverkeer. Naast de smalle weg is een weg apart voor de fietsers aangelegd die volledig is gescheiden van het autoverkeer. Een leuke plaatsje om eventjes te picknicken. Na het eten strekken we even onze benen voor een wandelingetje langsheen de mooie rotskust en de vele met zandgevulde inhammetjes. Na de korte wandeling vervolgen we onze route langsheen het schiereiland Le Croisic. Regelmatig stoppen we om een blik te werpen op de plages of op de rotsformaties.
Via allerlei kustwegen rijden we terug naar Batz-sur-Mer en van daaruit rijden we tussen de zoutpannen naar een gehucht van Guérande, Pradel. Overal waar we kijken zien we zoutpannen alwaar het zout uit het zeewater wordt gewonnen. De natuur van de marées salants is uniek en uiteraard beschermd.
We brengen een bezoek aan de marées salants. Gastronomen als we zijn willen we alles te weten komen over de winning van dit lekkere grof zout en van de fleur de sel. Hier wordt zout nog op een natuurlijke en artisanale manier gewonnen terwijl dit in de salins du midi volledig mechanisch gebeurt en dat er ook chemische toevoegingen zijn om het zout witter te maken.
In het bezoekerscentrum van de coöperatieve “Terre de sel” sluiten we aan bij een bezoek met gids van 2 uur waarin we alles te weten komen over het beroep van de paludier en de paludière. Na het bezoek kunnen we uiteraard in de winkel terecht en slaan onze voorraad van dit lekkere goedje in.
Na ons bezoek aan de marées rijden we verder naar Pointe du Castelli. Van hieruit hebben we een mooi uitzicht op het schiereiland die de golf van Morbihan afscheidt van de oceaan. Aan de Plage de Lanséria besluiten we dat het tijd wordt om terug huiswaarts te keren. Anders wordt het te laat voor de gebruikelijke aperitief en het avondeten.
Het avondeten nemen we in een gezellige crêperie in het hartje van Vannes. We krijgen 2 soorten galettes en een lekkere crêpe met caramel au beurré salé en appeltjes en daarbij heerlijke cidre de pression. Een perfect maal om de dag te beëindigen.
Het weer ziet er vandaag niet echt schitterend uit maar we trekken ons daar niks van aan.
We trekken naar een dichtbij gelegen stadje Elven waar de hoogste donjon van Frankrijk staat. We wandelen door een indrukwekkende laan en na 700 m zien we de resten van wat ooit een oninneembaar kasteel omgeven door grachten en een vijver moet geweest zijn.
Plots zijn de weergoden ons niet echt gunstig en valt de regen uit de lucht… Een uitstekend moment om te donjon te beklimmen en ondertussen beschermd te zijn tegen de regen. We genieten van prachtige uitzichten op de omgeving. Na een tijdje stopt de regen en gaan we kijkje nemen bij de mooie vijver waar we de weerspiegeling van het kasteel in schittert. Maar dan krijgen we weer een plensbui te verwerken en moeten we opnieuw gaan schuilen. Het is eens wat anders en de bomen in de laan bieden toch wat bescherming zodat we toch niet al te nat aan de wagen terugkomen.
We rijden verder naar la Roche en Terre – een pittoresk dorpje met het ene artisanaal winkeltje naast het andere. We stappen een plaatselijk brasserietje binnen voor een heerlijk middagmaal en nadien kunnen we in de zon genieten van het mooie stadje.
Thuis gekomen genieten we van een lekkere kaasschotel met een glaasje rode wijn.
Marktdag in Vannes – Na het ontbijt begeven we ons naar het oude stadscentrum voor de aankoop van ingrediënten voor de lunch… Hiervoor kunnen we terecht in de vishalle waar de ene visser tegen de andere z’n verse koopwaar aanbiedt. We besluiten filets van grenadier te kopen alsook een lekker stuk witte tonijn waar we salade zullen van maken.
De regen is opnieuw spel breker dus moeten we de markt noodgedwongen beperken tot de versmarkt…
Thuisgekomen maken Myriam en Iris een lekkere lunch klaar.
Omwille van de regen houden we een lange middagpauze met een lekker potje koffie. Ondertussen geniet Rudy van de Tour, de girls spelen Uno en Myriam is verdiept in een spannend Aspe boek.
Tegen 16 u is de regen verdwenen en trekken we erop uit voor een ritje langs de kust. We rijden langs Larmar-Baden …. We stoppen hier en daar voor een wandeling en staan telkens weer in bewondering voor de natuur.
Op de terugweg stoppen we voor lekker stokbrood en we vullen de rest van de avond met lezen en tv-kijken.
We kruipen vroeger onder de veren want morgen plannen we om vroeg op te staan.
Om kwart voor zeven loopt de wekker af. Zoals gewoonlijk zorgt Myriam voor koffie en Rudy wandelt naar de bakker. De zon is gelukkig van de partij vandaag.
Een uurtje later zijn we paraat om een croisière door de golf van Morbihan te maken. Het is een golf in de Atlantische Oceaan.
We kopen de tickets en schepen in op de Morbihan boot van Navix. Onze verwachtingen worden overtroffen. De Golf van Morbihan mag zich terecht “un des plus beau golfes du monde” noemen. We varen een tweetal uur door de golf die uit een 40-tal eilandjes bestaat – het ene is al kleiner dan het andere… Volgens plaatselijke legendes zouden er 365 eilandjes zijn in deze golf – ééntje voor elke dag van het jaar. Veel van de eilandjes zijn in privé bezit.
Na de rondvaart leggen we aan bij het “île aux Moines” en verblijven er een halve dag. Het eiland is 7 km lang en 5 km breed. We wandelen naar de “bourg” van het stadje Île-aux-Moines en nemen onze zondagse lunch in een plaatselijke crêperie. Nadien is het hoogtijd om onze benen te strekken voor een mooie wandeling die onze naar de pittoreske plaatsjes van het eiland en langs de kust leidt. We maken ook nog tijd om schelpjes te rapen wand er liggen mooie exemplaren… De badkamer van de jongedames zal verder in de sfeer van de zee kunnen versierd worden… Schelpen genoeg.
Tegen 16 u zijn we terug aan de kade om tegen half vijf in te schepen richting Vannes.
Moe maar héél voldaan kunnen we terugblikken op een mooie dag…
We slapen iets langer om het vroege opstaan van de zondag te compenseren.
Vandaag trekken we het binnenland in en bezoeken La Roche-Bernard. We parkeren in de nabijheid van de jachthaven en wandelen langs de mooie kade en daarna het stadscentrum binnen.
Net op tijd voor het aperitief in een plaatselijk cafeetje met een aangenaam terrasje. Vive la douce France…
We slaan onze voorraad stokbrood in voor de déjeuner en rijden verder richting Redon waar we een leuke picknicktafel vinden.
We opteren om langsheen een toeristisch baantje in de nabijheid van de rivier”Vilaine” verder te rijden en komen uiteindelijk in La Gacilly aan.
Aangezien dit de thuisbasis is van Yves Rocher kunnen we het niet nalaten om eventjes binnen te stappen in het bezoekerscentrum alsook een bezoekje te brengen aan de botanische tuinen.
We maken een laatste stop in het stadje zelf dat krioelt van de artisanale winkeltjes maar niet zonder eerst langs de jachthaven te wandelen.
Marlies en Iris bewonderen de kunsten van een plaatselijke glasblazer en wij verkiezen de openlucht en bewonderen prachtige foto’s van een tijdelijke tentoonstelling. Jaarlijks vindt hier een festival plaats dat het werk van fotografen in relatie tot mensen en natuur wil weergeven. De levensgrote foto’s hangen overal in het stadje.
Ondertussen wordt het tijd om terug te keren naar ons huisje om het avondmaal klaar te maken.
Er staat een lekkere koude schotel met tonijn op het menu met daarbij een heerlijk glaasje witte wijn.
We zoeken ons bedje vroeg op want we plannen opnieuw om de volgende dag vroeg op te staan. Om zeven uur is het opstaan geblazen want we hebben een lange rit op het programma staan. Rudy brengt ons vandaag naar Quimper. We wandelen naar het oude stadscentrum maar de weergoden zijn ons vandaag blijkbaar slecht gezind. Na nog geen kwartier wandelen begint het te regenen. Gelukkig zijn we gewapend met regenjasjes en een paraplu. In afwachting van een opklaring genieten Marlies en Rudy van een biertje op een marktje waar een folkfestival aan de gang is. Myriam en Iris hebben een grote winkel gevonden waar ze hun winkelhartje eens kunnen ophalen. Maar het mag allemaal niet baten want na een uurtje valt de regen met bakken uit de lucht.
We besluiten dan ook om verder te rijden richting Concarneau in de – ijdele – hoop dat het daar minder zal regenen.
We hadden gelukkig beslist om eens niet te picknicken dus gaan we op zoek naar een lekker restaurantje in de ommuurde stad. Rudy en Marlies genieten van oesters, Myriam kiest voor de plaatselijke sint-jakobsschelpen en Iris proeft een vissoep. Daarna verorbert de familie lekkere mosselen terwijl Myriam voor een crêpe met sint-jacobsschelpen opteert. Een espressootje met wat zoetigheid erbij maakt het allemaal af.
Het regent ondertussen iets minder en we brengen een kort bezoekje aan de Vauban vesting. Helaas was het slechts een pauze want een kwartiertje later regent het opnieuw.
Het is ondertussen 16 u gepasseerd dus beslissen we om huiswaarts te rijden.
De dag wordt afgesloten met dvd-avond – James Bond vermaakt groot en klein. Alleen Myriam verkiest weg te dromen in een boek.